احمد منزوى

2965

فهرستواره كتابهاى فارسى ( فارسى )

* ستاره‌ى زهره - زهره و حركت آن . * ستاره‌ى سكزيلدوز - سكزيلدوز . * ستاره‌ى گيسودراز . ن . بندى درباره‌ى آن . نشريه 7 / 274 . * سديد الاستخراج . از منولال متخلص به فلسفى ( د 1832 م / 7 - 1248 ق ) فرزند راى موهن سنگه معروف به راى سدانند متخلص به عاصى . پدر كندن لال متخلص به اشكى . در تقويم . در « مشترك 10 / 137 » 7 كار او را برشمرده‌ام از آن ميان « هيأت انگريزى » . مشترك 10 / 137 « تنقيح الاخبار » او و پدرش . * سراج الاستخراج . فريد نجومى دهلوى ، فريد الدين مسعود ، به سال 1006 / 1597 م كه از شمار حرف‌هاى با نقطه‌ى نام كتاب به دست مىآيد . وى گويا همان فريد الدين مسعود فرزند ابراهيم دهلوى باشد كه زايچه‌ى فرزند ابراهيم عادلشاه را در 1022 / 1613 م ساخته است . ( برلين 83 ( 4 ) ) . ( - زيج شاهجهانى از همو ) . در 1 « مقدمه » و 9 « باب » و « فصل » ها و 1 « خاتمه » : مقدمه در دانستن آنچه پيش از شروع اين علم ، دانستن آن ضرورىست . باب 1 - استخراج كواكب و ميزان آن ، 2 - استخراج تقاويم و كواكب ، 3 « فصل » ، 3 - استخراج نصف النهار و قوس النهار ، 4 - استخراج رويت اهله و ظهو و خفاى كواكب سياره و ثوابت ، 5 - وضع تقويم اصلى كه استادان براى عمل قرار داده‌اند ، 6 - استخراج اتصالات كلى و مزاجات قمر ، 7 - استخراج ميل آفتاب و غايت ارتفاع و زوال ، 8 - استخراج طالع سال ، 9 - استخراج خسوف و كسوف ، 2 « فصل » . آغاز : حمد مبدعى را سزد كه مهندس قدرت كامله‌اش در ارقام درجات مخلوقات . مشترك 1 / 280 ( 1 نسخه ) ؛ نسخه‌ها 1 / 307 ( 1 نسخه ) ؛ استورى ، ستاره 89 ( 3 نسخه ) ؛ پاكستان و هند 40 / 696 . سپهسالار 5 / 99 . آصفيه ، هندليست 1 / 816 ش 198 ؛ اته 7 / 2254 ؛ بادليان 5 / 941 ش 1556 ؛ نوشاهى ، موزه 48 . * سراج البيت . ن . ترجمه‌اىست از نوشته‌ى هندى به نام تهون پيك ( ؟ ) ، در ستاره‌شناسى ، در 36 « باب » . مشترك 1 / 280 ( 1 نسخه ) . * سر الاسرار . ارسطو - ترجمه‌ى اسرار النجوم . * سر المكتوم : ترجمه‌ى . . . ، ن . متن از مولانا محمد فخر الدين رازىست ، كه نادرست به امام فخر رازى ، محمود پسر عمر ( 544 - 606 / 1149 - 1210 م ) نسبت داده شده است . ( - كشف الظنون « السر المكتوم فى مخاطبة الشمس و القمر و النجوم » ) متن عربى آن چاپ شده است . چند ترجمه از آن در دست هست : يكم از ناشناس ، به روزگار سلطان شمس الدين ( ايلتتمش 607 - 633 ق / 1210 - 1235 م ) ، به دستور پسرش فيروزشاه ركن الدين ( 633 - 634 ق ) و به نام آن دو پدر و پسر . شمار بخش‌هاى اين ترجمه بدست نيامد .